Zomaar even zeiken
Als ik een mailtje krijg van de redactie van dit blad, weet ik weer hoe laat het is: het einde van de vakantie en tijd om mijn jaarlijkse column te schrijven. Wijlen mijn vader, een pittig baasje met boute uitspraken, zou zeggen: "Daar begint het gedonder weer."
Natuurlijk heb ik te lang gewacht en ben ik al over de deadline heen. Het moet dus nú gebeuren. Zaterdagmiddag achter de computer met de cantates van Bach aan. Weet helemaal niet wat ik moet schrijven. Ter inspiratie pak ik de columns van de voorgaande nummers erbij. Nou dat is smullen hoor. De column 'Callgirl of stoephoer' van Cees Koedijk roept de signmaker op woekerwinsten te vragen. Hij denkt dat we dan eerder 'binnen' zijn en vroeger kunnen stoppen met werken. Probeer dat maar eens te bereiken met het plakken van een auto... Te duur is gewoon te duur en dat gaat je klanten kosten. Maatgevend is wat je toegevoegde waarde is. Niet de vraagprijs.
En dan de column van Ed Hoogendijk 'Gokken of zekerheid' van afgelopen augustus. Een 'boeiend' relaas hoe je een printer moet aanschaffen. Heb het echt met rode oren zitten lezen. Ben zo blij met m'n abonnement op de Sign+... Geen luchtige column, maar taaie kost. Maar wel een goed verhaal hoor. Ed is een echte vakman. Toen hij nog vertegenwoordiger was, was hij de meest ter zake kundige van al zijn collega's. Het gros kletst maar wat.
Laat ik dan maar inspiratie halen uit de afgelopen week. Zomaar een week kort na de vakantie als alles weer op gang komt. Een week met prachtige opdrachten en momenten: het wrappen van een metalliek zwarte Aston Martin in knal oranje, een hele serie reproducties printen van beroemde kunstenaars voor een collectioneur op schildersdoek. Een uitdaging om het maximale te halen uit je apparatuur. De uitreiking van de Sign+ Award 2008 aan America Digitaal Druk te Leiden. Een terechte winnaar en langs deze weg nog van harte gefeliciteerd met jullie mooie werk. Verder allerlei testen gedaan voor een kunstenaar die tekent met lijnen van folie op metalen panelen die dan weer in hars worden gegoten. Wat hebben we dan toch een mooi veelzijdig vak, denk ik dan. En hoewel ik nu op zaterdagmiddag zit te schrijven, tel ik m'n zegeningen en ben ik toch een gelukkig man.
Jan van Iwaarden, Van Iwaarden Reclame