Columns & Weblogs

Mijn dochters vonden het dit jaar tijd voor een bijzondere vakantie. Ze wilden niet naar Italië, Frankrijk of Spanje, maar iets aparts.

Na wat tegenstribbelen van mijn kant, hebben ze me toch weten over te halen. Tja, de oudste gaat studeren en verwacht zelf dat dit de laatste vakantie is met het hele gezin. Vandaar, snap je?

Java

Na wat overleg waren we het erover eens dat het Indonesië moest worden. Onze oma is geboren in Yogyakarta, midden Java, en het leek ons leuk een uitgebreid bezoek aan deze stad te brengen. En dat hebben we gedaan ook: ruim drie weken in de tropen. Veel door de stad gewandeld. Ook fietsen gehuurd en de tempels en vulkanen buiten de stad met taxi’s bezocht.

Indonesië is met zijn vulkanische gronden en vele regen een vruchtbaar land waar alles in overvloed groeit en bloeit. Het is ook een islamitisch land. Ik heb dan ook maar weinig biertjes en wijntjes gezien, maar des te meer vruchtensappen zoals mango, guave, avocado en zuurzak. Heerlijk en goed voor de lijn.

Verkeer

Verkeersregels zullen er misschien wel zijn, maar die worden niet gehanteerd. Tenminste, zo lijkt het. Men rijdt er naar goed Engels gebruik links. De duizenden scootertjes en brommers toeteren allemaal naar elkaar. Met oversteken stopt niemand. Je moet gewoon gaan lopen. Men remt wat af en schiet links en rechts langs je heen. Met de taxi linksaf slaan? Tegen het verkeer in en binnendoor stekend over de rechterbaan naar de andere weg. Iedereen remt, toetert en is vooral oplettend en voorzichtig. Het gaat dus gewoon goed. Geen obscene gebaren of scheldpartijen. Men houdt rekening met elkaar. Zo kan het dus ook.

Veilig werken

We waren ook nog een paar dagen aan de kust in een prachtig resort met kokosbomen en uitzicht op zee. Ik zag in de stammen van de palmbomen allemaal inkepingen. Ik wist dat men die inkepingen vroeger gebruikte om in de bomen te klimmen om zo de kokosnoten te kappen. Maar niks vroeger, ook nu nog: op een vroege morgen was de tuinman aan het werk. Hij klom als een razende met blote voeten en een kapmes van een meter de bomen in om palmbladeren en kokosnoten te kappen. Geen hoogwerkers, vanggordels, veiligheidsschoenen met stalen neuzen, Arbo, VCA of wat dan ook. Het was zo gepiept en het park lag er in no time weer helemaal netjes bij. Tja, zo kan het dus ook…

Jan van Iwaarden

Sign+ Magazine heeft een ‘klankbordgroep’ waarin mensen uit diverse geledingen van de sign- en zeefdrukbranche zijn vertegenwoordigd. Hen is gevraagd bij toerbeurt een column te schrijven. Deze keer Jan van Iwaarden, directeur van Van Iwaarden Artwork in Barneveld.

Inschrijven nieuwsbrief

Gerelateerde berichten

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *