Editorials

Begrijp me goed, ik voel me een echte Europeaan, ben voor open grenzen en koester tegelijkertijd de cultuurverschillen. Nederland als netto-exporterende natie heeft er alle belang bij dat tolmuren zijn geslecht en er één Europese munt is. En probeer de economie van België eens voor te stellen zonder gastheerschap van de Europese Unie. Gemeenschappelijk beleid op landbouwgebied garandeert een veelzijdig voedselpakket dat, zonder al te grote prijsschommelingen, altijd in de schappen ligt. En de kans is groot dat we, zonder de vergadertombola in Brussel, elkaar in West-Europa al lang weer een keer om een of andere futiliteit met veel wapengekletter in de haren waren gevlogen.

Maar dat wil nog niet zeggen dat alles wat uit Brussel komt goed is. Zo erger ik me aan de verplichting Europees aan te besteden bij grote projecten van de overheid. Het hele circus moet worden doorlopen, ook als in eigen kring de meest capabele uitvoerder zit, want anders is het direct omgeven met de geur van corruptie.

Of neem de nieuwe Europese regels voor de toewijzing van sociale huurwoningen die per 1 januari van kracht zijn geworden. Uit onderzoek van de vereniging van woningcorporaties Aedes en de Woonbond blijkt dat op middenlange termijn 650.000 huishoudens in de knel komen omdat ze net te veel verdienen om te kunnen huren en te weinig om te kopen. Dan wordt je letterlijk gemangeld tussen EU-regels.

De neiging om alles tot achter de komma op papier vast te leggen, heeft al vaker geleid tot onzinnige maatregelen. Wie herinnert zich niet het EU-verbod op kromme komkommers? Jarenlang het symbool voor de overdreven bemoei- en regelzucht uit Brussel. Het is nog niet eens zo lang geleden dat alle normen voor in totaal 26 versproducten door de Europese Commissie zijn ingetrokken. Abrikoos of komkommer, alles mag nu weer rond, vierkant of krom zijn.

Het is voor de signbranche te hopen dat hetzelfde voortschrijdend inzicht zich voordoet bij de invulling van de Europese RoHS-regelgeving, maar dan graag wel wat sneller. De intentie van de wetgeving is de beperking van het gebruik van bepaalde gevaarlijke stoffen, waaronder kwik. Maar de bureaucratische implementatie heeft tot gevolg dat, volgens de letter van de wet, vanaf 1 januari 2012 handmatig gemaakte neonbuizen verboden zijn.

Het lijkt erop dat onze hele industrie heeft liggen slapen. En de EU heeft geen budget om deze omissie in bestaande wetgeving te wijzigen. Gelukkig heeft de European Sign Federation (ESF) het voortouw genomen om ontheffing aan te vragen. Als dit niet lukt, rest een gang naar de rechter. Het kan toch niet zo zijn dat een van de meest efficiënte lichtbronnen, en daarbij een hele industrie, vanwege onduidelijke Brusselse regelgeving ten grave wordt gedragen? Alle hens aan dek.

Wouter Mooij,
hoofdredacteur Sign+ Magazine

Inschrijven nieuwsbrief

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *