Allereerst zult u de indruk krijgen dat in deze column de persoonlijke emotie een rol speelt en dat is ook absoluut het geval. Als (mede)-vakidioot kan ik mij bij tijd en wijle verschrikkelijk verbazen over zaken die ik tegen het lijf loop.
We pretenderen te streven naar kwaliteit en professionalisme. We willen groei, continuïteit en een gezonde verlies- en winstrekening aan het einde van de rit.
Met die uitgangspunten in het achterhoofd benader ik ons vak en daarmee kan ik sommige situaties die ik in het veld tegenkom niet rijmen.
Aan nieuwe producten geen tekort. De fabrikanten doen hun best elkaar de loef af te steken in R&D. En bij nieuwe producten hoort vanzelfsprekend ook nieuwe productinformatie. Aangezien ik nogal veel verschillende signmakers spreek tijdens mijn werkzaamheden is dat altijd een mooi moment om te informeren naar de bekendheid met nieuwe producten. Tot mijn grote verbazing (lees teleurstelling) word ik geconfronteerd met een overgrote meerderheid die niet de moeite neemt om zich te verdiepen in de informatie die bij een nieuw product hoort. Willen we niet weten wat er ‘anders’ is aan dit product? Boeit het niet of er een specifieke montage-instructie gevolgd dient te worden? Is het niet interessant om te ontdekken dat een nieuw product jullie klanten naar een nog hoger niveau van tevredenheid kan brengen?
Is het nu zo onrealistisch om te verwachten dat men dit soort fundamentele zaken als vanzelfsprekend neemt. Ik dacht van niet. Voor een ieder die zich nu tegen de borst gestoten voelt. Goed zo. Als u dat gevoel heeft omdat u juist wél doet wat ik hoop, ga zo door en inspireer anderen. Voor ieder ander die zich aangesproken voelt, bewijs mij alstublieft mijn ongelijk.
Daarnaast loopt ook menige discussie vast op het onderwerp prijs. Het (product) mag niets kosten, maar moet wel de performance hebben van een Ferrari. Als je deze zin leest, is al duidelijk dat die twee zaken niet verenigbaar zijn. En is er ooit iemand wijzer geworden van het verkopen tegen of zelfs onder kostprijs?
Maar dat is niet het punt dat gemaakt dient te worden. Waar het om gaat, is dat niet prijs het issue is om op te verkopen, maar juist de toegevoegde waarde die ú te bieden heeft. U maakt van het halffabricaat een eindproduct en niemand anders. Een deel van die toegevoegde waarde kunt u herleiden uit de productinformatie.
U ziet het, ondanks mijn deceptie uit de derde alinea geloof ik nog steeds in ‘de signmaker’ en zijn wil om het beste te leveren aan de klant. We moeten alleen nog zelf groeien om zo de beste vorm van klantenbinding te implementeren, kwaliteit en flexibiliteit.
