D.Signtist

Om 5.45 uur ging de wekker af. Nog maar nauwelijks in slaap gevallen na een spetterend bedrijfsfeest, schoot de adrenaline door mijn aderen … of waren het misschien dan toch de restanten van ‘Ons Bier’? In elk geval werd ik onrustig bij het idee te moeten opstaan en overwoog mijn kans om te blijven liggen. Die werd groter naarmate ik besefte hoe ver 55 kilometer was. ‘Mijn God’, dacht ik, ‘dat is de afstand die ik dagelijks afleg van mijn huis naar kantoor in 40 minuten met een gemiddelde snelheid van tenminste 90 kilometer per uur.’

Om 10:00 die ochtend werd ik verwacht bij de Polfermolen in Valkenburg. Tussen opstaan en deze tijd moest ik 220 kilometer per auto hebben afgelegd, om vervolgens ongetraind op de racefiets te stappen voor een helse rit van 55 kilometer. Een kilometer voor elk levensjaar! Was ik soms levensmoe? Ze noemen het de Amstel Gold Race Experience. Het schuim stond me al op de mond voordat ik nog maar een been buiten mijn bed had gestoken. Maar ja, wat doe je? Je wilt niet ondankbaar zijn voor de uitnodiging van de innovatieve foliefabrikant als sponsor van de Rabo wielerploeg, en jezelf zeker geen verliezer tonen. Dat laatste was ruim voldoende, ik stond al naast m’n bed.

Dat ik geen ‘goede benen’ had, voelde ik al toen ik uit bed stapte, maar met FUN en FOCUS fietste ik er met (on)gemak doorheen. Twee eigenschappen die eveneens onontbeerlijk zijn voor de branche waarin wij ons bevinden… als je tenminste vooruit wilt komen. En ja, we treffen allemaal wel eens een heuveltje van 12% of meer. In dat geval is het fijn als je een ploegmaatje hebt, zoals ik had in wielerlegende Hennie Kuiper (62), die dan tegen je zegt: “Ga jij dat laatste stukje maar even lekker mee in de volgwagen.” En als dat laatste stukje toevallig ook nog Cauberg heet, dan kun je hem wel kussen. Maar daarvoor voelde ik mij nog teveel man, al had het zadel mij anders willen doen geloven. Een Experience was het.

Ik kwam, zag en overwon, vooral mezelf. Proost! Met ‘Ons Bier’ in het hol van de Limburgse leeuw? Daar moest Brand van komen! En branden deed het later, op plaatsen die je niet zomaar toevertrouwt aan elke willekeurige sportmasseur.

Maar lieve hemel, wat heb ik genoten. Een enthousiaste presentatie vooraf door coach en wielervedette Rob Harmeling bevestigde de juistheid van mijn keuze enkele uren eerder. Ik voelde mij nu al een winnaar en moest nog beginnen. De teamgeest van deze professionele renner deed mij denken aan mijn eigen bedrijf. “Je blijft trouw aan je kopman, wat er ook gebeurt. Presteren is een mindset”, aldus Rob.

 

Inschrijven nieuwsbrief

Gerelateerde berichten

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *