Zodra deze wordt gepasseerd, verandert het landschap. Afhankelijk van het land dat je binnenrijdt, wordt dat versterkt door de kuilen in de weg of de snelheid waarmee het landschap aan je voorbij flitst. Het lange zwarte lint doet me denken aan één grote floorgraphic. Eén met een permanente bestemming waarover mensen zich laten leiden van overal naar nergens. Van zekerheid naar avontuur en van veiligheid naar noodlot. De metafoor voor deze column is geboren…