Volgens de klassieke economie kennen we vier productiefactoren: arbeid, kapitaal, natuur (grondstoffen) en ondernemerschap. Middelen die nodig zijn om goederen en diensten te produceren. Het model, dat stamt uit een tijd van landbouw en fabrieken, schiet flink tekort voor de economie van nu.
In een wereld waarin platformen floreren en kunstmatige intelligentie (AI) zich als een zwam nestelt in economische structuren, is het logisch om het model uit te breiden met factoren als data, netwerken, technologie en (institutioneel) vertrouwen.
Rol groothandel verandert
Zo verandert AI de rol van groothandels, blijkt uit recent onderzoek van ING Research. Door AI in te zetten voor vraagvoorspelling, voorraadbeheer en prijsstrategie, groeien groothandels van logistieke schakel naar strategische partner. Ze creëren waarde met data, iets wat net zo goed geldt voor de printserviceproviders in onze sector. Om die rol te kunnen waarmaken, is echter meer samenwerking en datadeling met andere ketenpartners nodig. Ook als we stappen willen zetten op het gebied van duurzaamheid. Het slagen van het Print&Sign Project, dat aan de slag gaat met het recyclen van printbare pvc-folies, zal hier mede vanaf hangen.
Factor arbeid
Samenwerken in de keten stond tevens centraal tijdens de bijeenkomst ‘De toekomt van sign en print’ van Sibon bij Print.com. Daar kwam de factor arbeid ook aan bod. Volgens Sibon-onderzoek onder aangesloten signbedrijven is voldoende personeel voor 38 procent momenteel geen probleem. Bijna tweederde zegt dat het tekort nu nog beheersbaar is, maar wel aandacht vergt en er zijn zorgen voor de toekomst. Terecht, want de instroom naar de signbranche vanuit de mbo-opleidingen is onvoldoende.
Begeleiden of pamperen?
Daarin is onze branche niet uniek. Het zijn gouden tijden voor vaklieden die graag met de handen werken. Bedrijven zullen ook zelf in beweging moeten komen om jongeren te boeien en te binden. Dat begint bij de stage. Steek daar tijd, energie en geld in. Volgens Adnan Tekin, voorzitter van de MBO Raad, krijgt ongeveer 35 procent van de mbo’ers geen stagevergoeding. Werkgevers moeten verder begrijpen dat mbo’ers impact willen maken. Ze willen ertoe doen. Discutabel is echter de vraag waar professionele begeleiding eindigt en ‘pamperen’ begint, aldus onderwijsspecialist Gertrud van Erp van VNO-NCW/MKB-Nederland. Volgens haar moet het onderwijs studenten weerbaarder maken voor de maatschappij.
Wouter Mooij,
hoofdredacteur Sign Benelux
Deze editorial verscheen in Sign Benelux nummer 5-2025 die ook integraal online is te lezen.
