‘Catch the new wave of innovation’ als thema voor Fespa 2010 leek ons een -belastingtechnisch – legitieme reden om af te reizen naar München. Naarmate we met een bloedstollende snelheid via het zwarte lint zuidelijk daalden, steeg de temperatuur. Onze eerste ‘vernieuwing’ was dan ook een golf ‘weissbier vom fass’. Op loopafstand van het hotel zochten we het eerste de beste terras met een groot scherm voor het aanschouwen van de voetbalwedstrijd Duitsland-Ghana. Niet de overwinning van ons gastland verbaasde ons, maar de gekte die losbrak in de straten van München, alsof de wereldbeker zojuist de Leopoldstrasse was binnengereden. Slapen met open raam was geen optie meer. De Duitse Vuvuzela’s leken nog luidruchtiger dan de onschuldig ogende oranjetoeter van mijn zoon. Als het vergaan van de wereld een geluid heeft, dan is het uitgevonden tijdens deze WK in Zuid-Afrika.
Maar goed, dit gaat over Fespa. Deze beurs is naast exposure, voor de organisatie en veel fabrikanten, een geaccepteerde vorm van een ander soort ‘customer relation’. Met klanten de bloemetjes buitenzetten. Ook wij konden de verleiding niet weerstaan in te gaan op een uitnodiging van een fabrikant van zelfklevend vinyl met de kleefkracht van een hamburger. Bierdrinken met Belgen tijdens een Beierse avond in de Köniniglicher Hirschgarten, dat leek ons dé gerstenatte droom. Een voorwaarde was wél de mogelijkheid om tegelijkertijd de wedstrijd Nederland-Kameroen te kunnen kijken. Deze verzekering was een belangrijke reden voor mijn collega om mij op deze trip te vergezellen, aangezien hij gewoonlijk de WK-wedstrijden volgt in de kroeg met zijn échte vrienden.
Deceptie alom bij het enige beeld dat ons werd voorgeschoteld … de wedstrijd Denemarken-Japan. Een beslissing van de Duitse omroep, die de wedstrijd in deze poule méér bepalend vond. De eveneens aanwezige gasten van de knoflooketende landen was het om het even. Die konden zelfs lachen om het feit dat de plaatselijk Beierse Blaaskapel met hun act regelmatig ons zicht op het beeldscherm benam. Opeens smaakte het bier naar water … ik was dan ook de BOB.
Enfin, dit gaat dan ook over Fespa, waar op dezelfde avond ook ZSO z’n Hollandse gasten ontving in de – als Holland House ingerichte – Augustinerkeller in München. Het lag als slaapmutsje in onze planning, maar bij aankomst bleek het bier alleen per liter te worden geschonken. Nooit eerder zag ik zo helder de ‘drijvende kracht’ achter onze Nederlandse signindustrie. Mijn kater van het water werd nog heftiger toen wij vernamen dat, met een speciaal tot stand gebrachte verbinding, Nederland hier wél had gevoetbald. En wat betreft Fespa … die nabeschouwing leg ik maar even in handen van mijn schrijvende collega’s.
